ارسال شده در پنج شنبه 4 خرداد 1391برچسب:, - 12:34
دم که غمگین می شود، خودش را جدا می کند از جمع،
که مبادا آسیبی به خوشی های دیگران بزند. ...
مورد فراموشی قرار می گیرد و تنها تر و تنها تر می شود.
آنچنان در تنهایی خود غرق می شود که دیگر با هیچ تلنگری بر نمی خیزد.
و این آغاز تلخ یک پایان است..
نظرات شما عزیزان:
همینطوره ک میگی !
گاهی چنان فراموش میشی ک حتی حضورت در قلب کسی ک دوستش داری حس نمیشه . این آغاز انزوا و آغاز ی پایان غم انگیزه .
.gif)
.gif)